Józef Łańcucki

Józef Łańcucki, urodzony 28 listopada 1890 roku w Sieniawie, był synem Bronisława i Weroniki Michalskiej. Zaczynał swoją karierę nauczyciela w szkołach powszechnych w Gniewczynie Łańcuckiej oraz Rozborzu.

W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, służąc w 4 piechocie i 2 pułku. Jego bracia Jan, Józef Andrzej i Szczepan również służyli w Legionach Polskich. W 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

W latach 1921-1930 był kierownikiem szkoły w Jagielle, a od 1930 do 1939 roku kierował szkołą w Gniewczynie Łańcuckiej. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku walczył na froncie. Po agresji ZSRR na Polskę został uprowadzony przez sowietników i osadzono go w obozie w Starobielsku.

Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie. Jego ciało pochowano potajemnie w masowej szpane w Piatichatkach. Oficjalny Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie, otwarty 17 czerwca 2000 roku, jest jego ostatecznym miejscem spoczynku.

5 października 2007 r. minister obrony narodowej, Aleksander Szczygło, pośmiertnie mianował go na stopień pułkownika. Ceremonia odbyła się 9 listopada 2007 r. w Warszawie podczas uroczystości „Katyń Pamiętamy - Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.