Bronisław Ludwik Michalski
Biografia
Bronisław Ludwik Michalski urodził się 19 września 1903 roku w Sieniawie do wielodzietnej rodziny kowala. Po ukończeniu gimnazjum w Jarosławiu brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1922 roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, lecz przerwał je po śmierci ojca w 1924. Po przerwie powrócił na uczelnię, zmieniając kierunek na weterynarię, a później na humanistykę. Wśród jego wykładowców byli m.in. Juliusz Kleiner, Roman Ingarden i Tadeusz Lehr-Spławiński. Jego kolegą szkolnym był Jan Zahradnik.
Po ukończeniu nauki został powołany do wojska, a po służbie osiedlił się w Lublinie, gdzie poznał młodych poetów, takich jak Franciszka Arnsztajnową i Józefa Czechowicza. Publikował w „Kurierze Lubelskim”, „Trybunie” oraz „Kurierze Naukowo-Literackim”. We wrześniu 1932 ukazał się jego pierwszy tomik poezji pt. „Wczoraj”. Drugi tom wierszy, „Zielony cień”, poeta wycofał z księgarni i wyemigrował do Sieniawka, by leczyć załamanie nerwowe.
Po roku emigracji do Krakowa, a następnie przeprowadzce do Warszawy, Michalski nie znalazł zatrudnienia. Utrzymywał się z korepetycji i publikacji w prasie. W 1935 roku otrzymał stypendium z Funduszu Kultury Narodowej, co mogło być przejawem jego zaangażowania artystycznego. Ostatnie dni życia były pokurem niepokojów psychicznych i alkoholizmu. Istnieją dwie wersje jego śmierci: jedna mówi o nieszczęśliwym wypadku podczas kąpieli w Wiśle, druga o samobójstwie przez utopienie. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 75C-2-13).