Adam Goltz

Adam Goltz urodził się 12 października 1817 w Sieniawie, w rodzinie Jana Goltz i Katarzyny z Czempińskich. Jego ojciec pełnił funkcję nadwornego lekarza rodziny Czartoryskich w Puławach oraz był właścicielem dóbr w Puczycach. Młodzież spędziła w otoczeniu życia dworskiego, co miało istotny wpływ na późniejsze zaangażowanie gospodarcze i społeczne.

Studiował filozofię w Berlinie i Paryżu, co pozwoliło mu na rozwój myśli społecznej i gospodarczej. W 1842 roku współzałożył „Roczniki Gospodarstwa Krajowego”, czasopismo poświęcone rozwojowi rolnictwa i gospodarki narodowej. Współpracował blisko z Andrzejem Zamoyskim, uczestnicząc w zjazdach klemensowskich w latach 1842-1847.

W latach 1846-1853 pełnił funkcję sędziego pokoju w powiecie krakowskim, a od 1854 roku był radcą Komitetu Towarzystwa Kredytowego dla gubernii lubskiej. Był wśród współzałożycieli Towarzystwa Rolniczego i wchodził w kierownictwo partii białych, promując interesy rolników i reformy agrarne.

W latach 1862-1867 pełnił członkostwo w Radzie Wychowania Publicznego przy Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Współpracował z Aleksandrą Borkowską, publikując teksty w „Kronice Rodzinnej”. Wydana w 1860 i 1862 roku seria publikacji „O wiejskich ochronkach”, „Rady gospodarskie dla wieśniaków ziemi naszej” oraz „O położeniu obecnem właścicieli ziemskich” stała się ważnym głosem reformującego myślenie o stanie rolniczym.

Zmarł 21 czerwca 1888 w Warszawie. Jego pogrzeb odbył się na Starych Powązkach, w kwaterze 6-6-19.